Monday, June 10, 2013

พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ....เคล็ด(ไม่)ลับ เพิ่มเงินออมในกระเป๋าสตางค์



พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ....เคล็ด(ไม่)ลับ เพิ่มเงินออมในกระเป๋าสตางค์

เขียนโดย สุวิภา ฉลาดคิด ผู้ช่วยที่ปรึกษา โปรแกรมการพัฒนาเศรษฐกิจ ธุรกิจ 
และผู้ประกอบการ

พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการออมเงิน หลายคนมักจะประสบกับปัญหาการเก็บเงินไม่อยู่ เงินมักจะชอบทยอยบินลอยออกจากกระเป๋าเราเสียจริงๆ ดังนั้น เราจึงมีเคล็ดลับ แต่ไม่ลับอีกต่อไป เพราะจะมาเปิดเผยเทคนิคง่ายๆ ที่จะช่วยอุดรูรั่วของกระเป๋าสตางค์ และยังช่วยเพิ่มเงินออมในกระเป๋าเราอีกด้วย

     การมีสติในการใช้จ่าย ทุกครั้งที่เงินกำลังจะบินออกจากกระเป๋าสตางค์เรา เราต้องนับ 1-10 ในใจ และถามตัวเองก่อนเสมอว่า.. ของที่จะซื้อจำเป็นสำหรับเราจริงๆ หรือเปล่า ถ้าเราไม่ซื้อ เราสามารถนำเงินไปทำอะไรอย่างอื่นที่มีประโยชน์ได้มากกว่าการซื้อของสิ่งนี้หรือไม่ วิธีการถามตัวเองนี้ จริงๆ แล้วเป็นการทบทวนความคิด เพื่อก่อให้เกิดการไตร่ตรองก่อนตัดสินใจซื้อสินค้าใดๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต จะต้องคิดทบทวนหลายตลบสักหน่อย เนื่องจากเรากำลังใช้เงินในอนาคตของเราอยู่นั่นเอง วิธีการที่ดีที่สุด คือ ควรเก็บเงินทีละเล็กทีละน้อยจนสามารถนำไปซื้อของสิ่งนั้นได้ และจะได้ไม่เป็นการสร้างนิสัยการใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย หากใช้บัตรเครดิตโดยไม่ระวัดระวังแล้ว จะมีโอกาสสูงที่จะไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามรอบระยะเวลาที่สถาบันการเงินเรียกเก็บ

การทำบัญชีรายรับรายจ่าย หากเราไม่รู้ว่า กระเป๋าสตางค์เรามีรูรั่วตรงไหน แล้วเราจะอุดรูรั่วได้อย่างไรเล่า ดังนั้น เราต้องหารูรั่วของกระเป๋าสตางค์เราให้เจอก่อนเป็นอันดับแรก โดยวิธีการที่แสนง่าย นั่นก็คือ การจดบันทึกบัญชีรายรับรายจ่าย จด จด จด และก็จดให้ละเอียดว่าในแต่ละวัน เรามีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง เพื่อคอยสังเกตุพฤติกรรมการบริโภคของเรา จากนั้นนำมาสรุปผลและวิเคราะห์ เป็นรายสัปดาห์หรือรายเดือนตามแต่ความสะดวก แล้วเราก็จะเห็นว่า เราสามารถลดค่าใช้จ่ายใดลงได้บ้าง ทีนี้หล่ะ เงินของเราก็จะไม่บินหายไปในสิ่งที่ไม่จำเป็น อยู่ดีๆ เงินก็สามารถเพิ่มขึ้นมาในกระเป๋าสตางค์เราได้ซะอย่างนั้น

การมีวินัย สาเหตุหลักที่คนส่วนใหญ่มักจะไม่สามารถเก็บเงินออมได้ เนื่องจากขาดวินัยในการออมนั่นเอง เรามักจะให้เงินบินออกจากกระเป๋าสตางค์แบบง่ายเกินไป เรียกว่า ใช้จ่ายเงินที่ได้มาแบบไม่คิดถึงวันข้างหน้า มีเท่าไหร่ก็ใช้ไปเรื่อยๆ เงินหมดก็กู้ ดังนั้น เราจึงต้องสร้างวินัยขึ้นมา โดยการบังคับให้ตัวเองต้องออมเงิน ประมาณ 10% ของรายได้ แต่ละเดือนหรือทุกครั้งที่มีรายได้เข้ามา เราต้องหักไว้ก่อน 10% เพื่อกันไว้เป็นเงินออม ต้องทำแบบนี้เป็นประจำและสม่ำเสมอ ทำจนติดเป็นนิสัย ซึ่งเหลือส่วนที่เหลืออีก 90% นั้น จึงนำมาใช้จ่ายได้ ตัวอย่างเช่น ถ้าเดือนนี้คุณได้รับเงินเดือน 10,000 บาทให้คุณ(รีบ)หักไว้เป็นเงินออมเลยทันที 1,000 บาท วิธีนี้จะทำให้เรามีเงินออมไว้ในกระเป๋าเราอย่างแน่นอน ฉะนั้น ต้องหมั่นเตือนสติตนเองไว้เสมอว่า หากมีวินัยในการออมเงินได้เร็วเท่าไร ก็สามารถบรรลุเป้าหมายทางการเงินได้เร็วเท่านั้น

การสำรองเงินเผื่อฉุกเฉิน หากเราผ่านด่านการมีวินัยในการออมเงินมาได้แล้ว เราต้องคำนึงถึงเหตุการณ์ฉุกเฉินต่างๆ ที่สามารถเกิดขึ้นกับเราเมื่อไหร่ก็ได้ ดังนั้น เราต้องเตรียมความพร้อมสำหรับช่วงเวลาที่ต้องการใช้เงินแบบกะทันหันไว้ด้วย ซึ่งเงินก้อนนี้ควรจะเป็นเงินหลังจากส่วนที่หักเงินออมไว้แล้ว 10% และก่อนนำไปใช้จ่ายอื่นๆ ทั้งนี้ ควรมีเงินสำรองเผื่อฉุกเฉินอย่างน้อยที่สุดเท่ากับค่าใช้จ่ายต่อเดือนรวมกัน 3-6 เดือน ซึ่งควรเก็บไว้ในรูปแบบที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุด และมีสภาพคล่องสูงเพื่อสามารถเบิกออกมาใช้ได้ยามที่เราต้องการ เช่น บัญชีเงินฝากออมทรัพย์ หรือกองทุนรวมตลาดเงินที่สามารถไถ่ถอนได้ทุกวันทำการ

ผู้เขียนมีความเชื่อมั่นว่า หากคุณลองนำเคล็ดไม่ลับเหล่านี้ไปลองปฏิบัติดู เงินในกระเป๋าสตางค์ของคุณจะต้องเพิ่มพูนขึ้นมาจนทำให้คุณประหลาดใจทีเดียวหล่ะ


พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ....“เงิน เงิน เงิน ของสาววัยทีน”






“เงิน เงิน เงิน ของสาววัยทีน”




เขียนโดย น.ส. ศรีไพร ศรีพนมวรรณ
นักศึกษาฝึกงานภายใต้โครงการซิตี้-ครูไทยพอเพียง 



เด็กผู้หญิงเมื่อเริ่มโตเป็นสาววัยทีน ย่อมต้องรักความสวยความงามเป็นชีวิตจิตใจเป็นเรื่องธรรมดา  นอกจากจะเป็นไปตามวัยแล้ว เหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะสาวๆ สามารถนำความสดใสและน่ารักมาต่อยอด เพื่อสร้างรายได้ให้แก่ตนเอง โดยผ่านงานถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณา หรือเป็นสาวพริ้ตตี้ตามงานแสดงสินค้าต่างๆ  ซึ่งเด็กสาววัยทีนนี้ล้วนมีความเป็นเอกลักษณ์และมีเสน่ห์ดึงดูด หากแต่ในบางครั้งมีการใช้จ่ายมากเกินไปกับสิ่งของที่ไม่จำเป็นต่างๆ
 
  •          ใช้เงินแบบไม่รู้จักคุณค่าของเงิน
เด็กสาววัยทีนมักจะชอบไปช้อปปิ้ง เลือกซื้อเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ นาฬิกา รองเท้า ยี่ห้อ            แบรนด์เนมตามแฟชั่น หรือไปดูภาพยนตร์เรื่องดังกับเพื่อนๆ จนลืมคิดไปว่า.. เงินที่กำลังใช้จ่ายไปนั้นได้มาจากรายได้ของผู้ปกครองที่ส่งมาให้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือน  โดยไม่คำนึงถึงผู้ปกครองเลยว่า ท่านจะต้องทำงานหนักมากแค่ไหนที่ต้องหาเงินมาเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกซึ่งไม่มีที่สิ้นสุด สำหรับลูกๆ เองนั้น ก็ไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำไปว่า ตนเองกำลังเพิ่มภาระค่าใช้จ่ายให้กับผู้ปกครองมากขึ้นไปอีก
 
  •         วัยทีนก็อินเทรนด์แบบประหยัดได้
เทคนิคง่ายๆ ที่จะทำให้สาวๆ วัยทีน มีเงินเก็บออมมากขึ้น สามารถทำได้โดย:
 
1. ลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นลง เช่น ค่าตั๋วภาพยนตร์ ค่าทำผม ค่าทำเล็บ ค่าขนม ค่าเครื่อง    สำอางค์ ค่าหนังสือการ์ตูน ค่าโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุด เป็นต้น ทั้งนี้ ตัวผู้เขียนเองก็เป็นเด็กสาววัยทีนคนหนึ่ง ปัจจุบันอาศัยอยู่หอพักใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัย จึงขอฝากเทคนิคส่วนตั๊วส่วนตัวในการลดค่าใช้จ่าย ดังนี้:

     -ลดมื้ออาหารพิเศษตามห้างสรรพสินค้าลง หันมาทานอาหารที่มีคุณภาพแต่ราคาประหยัดแทน เช่น ร้านอาหารตามสั่ง หรือการซื้ออาหารมาทำทานเองที่หอพัก ประหยัดได้อาทิตย์ละ 200 บาท
 
     -ลดการดื่มน้ำอัดลมระหว่างมื้ออาหาร จากเดิมต้องทานน้ำอัดลมแทนน้ำเปล่าทุกมื้ออาหาร แต่ปัจจุบันจะแทนเฉพาะบางวันที่ร้อนและเหนื่อยมากจริงๆ ทำให้ประหยัดไปได้อาทิตย์ละ 70 บาท
 
    -ลดกิจกรรมในการสังสรรค์กับเพื่อนๆ ในยามว่าง เช่น การดูภาพยนตร์ และปาร์ตี้กับหมู่แก็งค์ ทำให้ประหยัดไปได้ถึงอาทิตย์ละ 300 บาท
 
    -ลดการช้อปปิ้งซื้อกระเป๋า รองเท้า เครื่องสำอางค์ลง โดยจะรอให้หมดหรือพังจริงๆ ก่อนค่อยซื้อ พอกันทีสำหรับการตามกระแสแฟชั่น เปลืองเงินโดยใช่เหตุ ทำให้มีเงินออมมากขึ้นอีก 300 บาทต่ออาทิตย์
 
    -ลดการซักผ้าที่ใช้เครื่องซักทุกอาทิตย์ หันมาซักด้วยตนเองเพื่อที่จะลดค่าใช้จ่ายลงไปอีกประมาณ 100 บาทต่ออาทิตย์
 
    -นั่งรถเมล์ไปเรียน จากเดิมเคยนั่งรถแอร์ราคา 12 บาทตลอดสาย ไม่เคยนั่งรถพัดลมเลย จึงเปลี่ยนใหม่โดยนั่งรถแอร์ 2 วัน รถพัดลมอีก 3 วัน ทำให้มีเงินเหลือหยอดกระปุกอีกวันละ 8 บาท หรือ 40 บาทต่ออาทิตย์

2.  เพิ่มรายได้ สาววัยทีน ย่อมมีเวลาว่างหลังเลิกเรียน หรือปิดเทอมค่อนข้างมาก ดังนั้น ทำไมเราจึงไม่ลองหางานพิเศษทำเพื่อเพิ่มรายได้ให้กับตนเองกันล่ะ เทคนิคการเพิ่มรายได้เริ่มจาก:
 
     -ค้นหาว่าตนเองชอบทำอะไร หรือมีความถนัดพิเศษในเรื่องใด แล้วจึงรับจ้างทำงานพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ เช่น พิมพ์ดีดเร็ว จึงรับจ้างพิมพ์รายงานจากเพื่อนหรืออาจารย์ ร้องเพลงเพราะ จึงไปรับจ้างร้องเพลงตามร้านอาหาร วาดรูปหรือถ่ายรูปเก่ง ก็รับงานวาดรูป หรือถ่ายรูป ตามแต่ความถนัดของตนได้
 
     -หากยังค้นหาตนเองไม่เจอ ว่าตนเองถนัดอะไร ชอบงานประเภทไหน ก็สามารถหางานพิเศษตามร้านอาหาร โรงภาพยนตร์ หรือห้างสรรพสินค้า ตามตำแหน่งที่เค้าเปิดรับสมัครนักศึกษาทำงาน Part-time เช่น พนักงานเสิร์ฟ พนักงานขายตั๋วภาพยนตร์ พนักงานผู้ช่วยตามห้างสรรพสินค้า  เป็นต้น สำหรับตัวผู้เขียนเองนั้นจัดอยู่ในข้อนี้ กล่าวคือ ไม่มีเรื่องใดที่ถนัดเป็นพิเศษ จึงต้องทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านเนื้อย่างเกาหลีใกล้มหาวิทยาลัย ได้ค่าตอบแทนวันละ 150 บาท โดยเริ่มงานเวลาประมาณ 18.00 น. เลิกงานประมาณ 22.30 น. ของทุกวัน ทำให้มีเงินออมเมื่อหักค่าใช้จ่ายแล้วประมาณเดือนละ 3,800 บาทต่อเดือน


เทคนิคของผู้เขียนเกี่ยวกับการลดค่าใช้จ่ายและการเพิ่มรายได้ตามข้างต้นนั้น สามารถทำให้มีเงินออมมากขึ้นไม่ต่ำกว่า 5,000 บาทต่อเดือน ซึ่งเป็นไปตามเป้าหมายของผู้เขียนว่า.. จะต้องจ่ายค่าเล่าเรียนของตนเองให้ได้เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแม่ได้อีกทางหนึ่ง สุดท้ายนี้ ผู้เขียนขอฝากแง่คิดทิ้งท้ายเอาไว้ว่า  สาววัยทีนควรใช้ สติมากกว่าใช้ สตางค์ในการจับจ่ายใช้สอย ซึ่งการฝึกนิสัยยับยั้งชั่งใจในการไม่ซื้อของตามใจชอบของตัวเองให้ได้มากขึ้นเท่าใด ก็จะช่วยลดค่าใช้จ่ายในกระเป๋าได้มากขึ้นเท่านั้น  และย่อมมีโอกาสที่จะสามารถเก็บเงินออมได้สักก้อนเพื่อเอาไว้ใช้จ่ายในอนาคตได้มากยิ่งขึ้นอีกด้วย



Wednesday, May 15, 2013

Kenan Institute President Piyabutr Cholvijarn on the need to improve education in Thailand

 
Piyabutr Cholvijarn is the President of the Kenan Institute and the former Vice-Minister of Education of Thailand. He spoke with The Prospect Group about the need to improve Thailand’s education system, the economic impact of AEC liberalization measures in 2015, and how the Kenan Institute is working on development and sustainability in Thailand.

Please follow this link to see the video clip: http://www.theprospectgroup.com/executivefocus/profile/kenan-institute-president-piyabutr-cholvijarn-on-the-need-to-improve-education-in-thailand/81310/

In what ways is the Thai Government investing in education?

CHOLVIJARN: The Thai government invests a lot of money in education. Thailand’s investment in education is around the Organisation for Economic Co-Operation and Development (OECD) average. It is roughly about THB400bn ($13.6bn) annually. 80% of this goes to salary, and 20% is allocated towards improving teaching, learning, and professional development. We believe that 20% is not enough.

How have the demands on the education sector changed in recent years?

CHOLVIJARN: We are moving towards the AEC in 2015. In Thailand, there is a high demand for skilled labor. There is currently a shortage of both quantity and quality. As AEC 2015 nears, there will be even a higher demand for accountants, business management, engineers and medical professionals. Many foreign businesses will be relocating or establishing new ventures. There is great pressure on the education system to produce qualified personnel to fill these roles.

What needs to be done to improve education as a whole, in primary, secondary, and tertiary levels?

CHOLVIJARN: Thailand has invested a great amount of money in education, but the results have not lived up to the expectations. This is disappointing. Our ranking in education in the IMD is lower every year and so in Program for International Student Assessment (PISA) and Trends in International Mathematics and Science Study (TIMMS), which concentrates on math, science, and language skills. Our English rankings, namely TOEFL, in ASEAN are not very good either. This is alarming. Funding is not the problem. We must make upgrades in teaching and learning in classroom. This involves the curriculum, the teaching techniques and methodology, and the professional development of teachers. The teachers are not fulfilling these needs with AEC 2015 approaching. We initiated reform 12 years ago. This reform has not worked. This is because we have been ignoring reforms regarding the professional development of teachers. The focus has been on hardware. We have just distributed tablets to students. However, improvement is not solely based on technology. It is based on the content and teaching and learning methods and today we have so much information available. The teachers cannot lead things like inquired-based learning, researched-based learning, and project-based learning where students can learn to do by themselves once they understand the basics. The teachers have to push them to learn. Thus, professional development of teachers is the key to successful educating and learning of students.

To what extent are schools accountable for their performance? Do you see the possibility of a meritocracy based on this performance?

CHOLVIJARN: You must find a way to measure how well students are taught and how much they learn in classes. National tests do not bring out those knowledge and skills of students. If you still have many student absentees, it is a good indication you are not motivating the students. If students find classes boring, and not fruitful enough, it is the fault of the teachers. You must be able to excite them to come to school and learn. And we do not have a measurement system that evaluates student performance and solve the problems of the students left behind.

What is the Kenan Institute involved in here in Thailand?

CHOLVIJARN: Kenan was established 17 year ago by our former Prime Minister Khun Anand Panyarachun, who perceived that Thailand needed sustainable development. We have had over 800 projects amounting to over $44m during that period. We have been given grants by the United States Agency for International Development (USAID), the UN, the Asian Development Bank (ADB), and multinational corporations such as Chevron, MSD (Thailand), Microsoft (Thailand), Citi Corporation, the Rockefeller Foundation, Boeing, and others. We have also been given grants by our governments, as well as by the private sector. We have about 33 projects annually, amounting to THB140m ($5m), and we are continuing to grow. We are now concentrating on four areas. The first is innovative education in science and math. Second, we are concentrating on public health, fighting against malaria, H1N1, and Bird Flu. Third, we have Business and Economic Development programs to help strengthen SMEs. We help them with planning for disasters, risk, and unforeseen circumstances, namely, business continuity plans for SMEs. And fourth, we are also having projects on CSR management processes. These are the four pillars that we are working on. There have been other projects in the past, such as, logistics and industrial clusters. We are networking with the University of North Carolina, Columbia University, and Michigan State University, as well as universities from Germany. They provide experts for certain projects where we are lacking. We have the vision to become the world class not-for–profit consultant organization promoting sustainable development for Thailand, as well as Cambodia, Laos, Myanmar, and Vietnam. Currently, we have offices in Laos and Vietnam. We are working on various projects in the neighbouring economies. We hope to also have an office in Myanmar very soon. We are doing two projects in Myanmar already, and we are hoping for more.

What new initiatives is Kenan Institute focused on?

CHOLVIJARN: We want to do more to help. We are a not-for-profit organization. Our purpose is to help Thailand and our neighboring countries to attain lasting economic and social development and sustainability as they grow. Even in times of growth, there are economic cycles that go up and down. We want to alleviate these fluctuations, and help increase resilience during down times. We want to help strengthen their base.

What is your future outlook for Thailand?

CHOLVIJARN: Thailand is resilient despite the internal conflicts. Thailand has recently been an export-led growth and relatively stable economy. Therefore, Thailand needs to grow in other areas such as investment and consumption. We cannot grow on only one engine. We need three or four engines so that our economy can be sustainable. With that strong base, any time there is a crisis, such as the EU crisis, America’s sub-prime crisis, and even the Thai flooding in 2011, we are able to bounce back. Thailand has a strong and diversified economic base and uniform society, but that requires huge investment to continue to keep this base strong. We must be resilient to all crises. Every government realizes that we are facing many external and internal challenges. Political division is a concern to everyone. This division needs to be eliminated. We do not want too many coloured shirts. We want to have only one colour in Thailand. There are other areas of concern; health and an aging society that need more attention, and widespread corruption that needs to be eliminated.

Tuesday, April 30, 2013

พูดถึงเรื่อง เงินๆ ทองๆ-สู่อิสรภาพทางการเงิน


      อิสรภาพทางการเงินคืออะไร คำนี้คุณครูหลายๆ ท่านคงเคยได้ยิน แต่ยังไม่คุ้นเคยนัก อิสรภาพทางการเงิน หมายถึง สถานะความมั่งคั่งของบุคคลนั้น ที่สามารถมีรายได้เลี้ยงชีวิตโดยไม่จำเป็นต้องทำงาน สำหรับบุคคลที่บรรลุอิสรภาพทางการเงินนั้น สินทรัพย์จะสร้างรายได้มากกว่าค่าใช้จ่าย ตัวอย่างเช่น ถ้าบุคคลนั้นมีค่าใช้จ่ายรายเดือน 30,000 บาท เขาได้รับเงินปันผลจากหุ้น  บ้าน หรือคอนโดที่ให้เช่า หรือได้รับรายได้จากสินทรัพย์ที่สร้างรายได้อื่นๆ รวมแล้ว 40,000 บาทต่อเดือน ภายใต้สถานการณ์นี้กล่าวได้ว่า บุคคลนี้บรรลุอิสรภาพทางการเงิน ทั้งนี้ การบรรลุอิสรภาพทางการเงินไม่ได้ขึ้นอยู่กับอายุหรือเงินที่หามาได้  หากเพียงสามารถมีสินทรัพย์ที่สร้างรายได้ครอบคลุมค่าใช้จ่าย ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว ดังนั้นการบรรลุอิสรภาพทางการเงินจึงขึ้นอยู่กับเป้าหมายของแต่ละบุคคล

          อ่านถึงตรงนี้ คุณครูหลายๆ ท่าน คงเริ่มอยากจะบรรลุอิสรภาพทางการเงินบ้างแล้ว แต่สำหรับคุณครูบางท่านที่ ณ ตอนนี้ยังมีภาระหนี้สินอยู่อาจคิดว่า แล้วจะบรรลุอิสรภาพทางการเงินได้อย่างไร ช่างเป็นเป้าหมายที่ไกลเกินฝันเหลือเกิน ในความเป็นจริงแล้ว เป้าหมายในการมีอิสรภาพทางเงินนี้ ทางผู้เขียนขอยืนยันว่าเป็นเป้าหมายที่สามารถบรรลุได้ และจะบรรลุได้ง่ายยิ่งขึ้น หากเริ่มมีการวางแผนทางการเงินตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตการทำงาน ซึ่งคุณครูที่เข้าร่วมอบรมในโครงการ “ครูไทย พอเพียง” กับทางสถาบันคีนันแห่งเอเซีย (สถาบันฯ) ย่อมได้รับความรู้เรื่องการบริหารการเงินมาบ้างไม่มากก็น้อย

          หนึ่งในเรื่องการวางแผนทางการเงินที่มีความสำคัญอันดับต้นๆ หรือเรียกได้ว่า มาเป็นอับดับหนึ่งเลยก็คือ การบริหารหนี้สินอย่างมืออาชีพ ในกรณีที่เรามีหนี้สินมากเกินความสามารถที่จะจ่าย เราจึงจำเป็นต้องเรียนรู้วิธีการบริหารหนี้อย่างมืออาชีพ ซึ่งมีหลักดังนี้

1.       การย้ายหนี้ไปยังสถาบันการเงินที่มีดอกเบี้ยต่ำกว่า เช่น การที่คุณผ่อนบ้าน ดอกเบี้ยเงินกู้ที่ 7 % ต่อปี คุณอาจรีไฟแนนซ์ไปยังสถาบันการเงินที่ให้ดอกเบี้ยต่ำกว่า โดยเข้าไปขอสินเชื่อในงาน Money Expo ที่มักจะมีโปรโมชั่นพิเศษต่างๆ เสนอให้กับผู้กู้ หรือ การโอนหนี้นอกระบบที่มีอัตราดอกเบี้ยสูงเกินที่กฎหมายกำหนด โดยใช้สินเชื่อจากบัตรเครดิตที่ให้ดอกเบี้ยต่ำกว่าแทน

2.       การรวมหนี้ไว้เพียงที่เดียว หลายๆ คน พอเปิดกระเป๋าเงินดูพบว่ามีบัตรเครดิตหลายใบ และมีการนำสินเชื่อจากบัตรเครดิตใบใหม่ไปจ่ายขั้นต่ำในบัตรเครดิตใบเก่า นำบัตรเครดิตใบหนึ่งไปจ่ายอีกใบหนึ่ง จึงทำให้วนเวียนอยู่ในวงจรหนี้ของบัตรเครดิต หากคุณตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ คงต้องหาทางเคลียร์หนี้สินโดยใช้วิธีรวบรวมหนี้จากบัตรเครดิตหลายๆ ใบ รวมไว้ที่บัตรใบเดียว จากนั้นก็ต่อรองระยะผ่อนชำระคืนให้ยาวขึ้น โดยยอดชำระต้องต่ำกว่ายอดชำระขั้นต่ำเดิม แล้วให้หักบัตรเครดิตที่เหลือทั้งหมด ให้เหลือบัตรเครดิตเพียงใบเดียวไว้ใช้ และในระหว่างนี้ คงต้องหยุดก่อหนี้ใหม่ รวมทั้งลดการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตให้น้อยที่สุดอีกด้วย

3.       หากคุณมีหนี้อยู่ หน้าที่หลักที่พึงระลึกเสมอ คือ ผ่อนจ่ายให้มากที่สุด เพื่อลดเงินต้น เพราะดอกเบี้ยทำงานทุกวัน ไม่หยุดเสาร์-อาทิตย์ หรือ แม้แต่เวลาที่คุณกำลังนอนหลับ

          อ่านมาถึงตรงนี้ คุณครูอย่าเพิ่งเครียดครับ ลองนำวิธีการบริหารหนี้แบบต่างๆ ไปปฏิบัติดู หากพบปัญหาหรือมีข้อสงสัยในเรื่องการวางแผนทางการเงินส่วนบุคคล ทางทีมที่ปรึกษาทางการเงินของสถาบันคีนันแห่งเอเซียยินดีให้คำปรึกษา โดยสามารถติดต่อกับเราได้ที่อีเมล์ fas@kiasia.org
 
          ทั้งนี้ เพื่อสร้างให้เกิดความรู้และความเข้าใจในเรื่องการบริหารจัดการทางการเงินมากยิ่งขึ้น ทางสถาบันฯ จะมีการเผยแพร่ความรู้ในเรื่องการวางแผนการเงินส่วนบุคคลผ่านทาง Blog ของสถาบันฯ ซึ่งใน Blog ต่อไป จะนำเสนอเรื่อง การออมเงิน ซึ่งเป็นหนึ่งในการวางแผนทางเงินที่สำคัญมาก ดังนั้น โปรดติดตามกันนะครับ

Tuesday, January 1, 2013

พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ...ซองเงินงบประมาณ ช่วยเราได้


วางแผนการเงินนั้นสำคัญไฉน?




โดย ณัฏฐนี สถิตยาธิวัฒน์ที่ปรึกษา โปรแกรมการพัฒนาเศรษฐกิจ ธุรกิจ และผู้ประกอบการ และที่ปรึกษาโครงการผู้หญิงฉลาดออม ฉลาดใช้


ซองเงินงบประมาณ ช่วยเราได้


เนื่องจากอยู่ในช่วงฝึกตัวเองเป็นนักบริหารการเงินส่วนบุคคลมืออาชีพ จึงมีการทำบัญชีรายรับ รายจ่าย และใช้ข้อมูลมาวิเคราะห์เพื่อทำงบประมาณรายจ่ายตามที่เรียนมาอย่างเคร่งครัด มีวางแผนการใช้จ่ายแต่ละเดือนเป็นอย่างดีทำเป็นกราฟแบ่งสัดส่วนอย่างชัดเจน ดังรูปด้านล่าง



 แต่พอถึงสิ้นเดือนมาสรุปค่าใช้จ่ายทีไร มันไม่ค่อยจะเป็นไปตามแผนงบประมาณที่วางไว้เลย ออมมีน้อยกว่าที่ตั้งเป้าไว้ทุกที เพราะชอบเผลอเอาเงินไปช็อปปิ้ง หรือเอาไปซื้อของกระจุกกระจิก ไม่ก็ซื้ออาหารมากไปเป็นประจำ ซื้อเยอะจนจดบัญชีไม่ทัน  บางทีก็เผลอเอาเงินกองนู้น ไปจ่ายกองนี้  แล้วสุดท้ายสับสนกว่าจะรู้ว่าใช้เงินเกินก็ตอนสรุปบัญชีตอนสิ้นเดือน

เป็นแบบนี้อยู่หลายเดือนจนไปอ่านเจอว่า ชาวญี่ปุ่นเค้าจะแบ่งเงินสดใส่ซองต่างๆ ไว้เป็นค่าใช้จ่ายแต่ละประเภท จะได้ไม่เผลอไผลใช้เงินเกิน เป็นวิธีง่ายๆ ก็เลยลองทำ ปรากฎว่า Work!!! คือ แทนที่จะวางงบประมาณรายจ่าย แล้วใช้จ่ายโดยเงินสดบ้าง หรือรูดเครดิตการ์ดบ้าง เปลี่ยนใหม่เป็นเบิกเงินสดมาแบ่งใส่ซอง เวลาจะใช้เงินก็ใช้จากซองตามประเภทค่าใช้จ่าย





จากนั้นมา หายสับสน แล้วก็ไม่เคยใช้เงินเกินเลย เป็นวิธีที่ง่ายและได้ผลจริงๆ
อยากให้คนที่ประสบปัญหาเดียวกันนี้เอาวิธีนี้ไปลองใช้ดู ซึ่งแต่ละคนอาจมีการแบ่งหมวดหมู่ค่าใช้จ่ายหรือซองเงินไม่เหมือนกัน จะแบ่งอย่างไรก็ได้ ไม่มีกฎตายตัว เพียงแต่แบ่งให้ง่ายและชัดเจนเพื่อการจัดการของเราเอง บางคนอาจมีซองเงินสำหรับ ค่าใช้จ่ายสำหรับบุตร ค่าเลี้ยงดูพ่อแม่ หรืออาจจะมีเพิ่มอีกซองสำหรับงานบุญ งานแต่ง งานศพ ก็ไม่ว่ากัน ลองทำดู รับรองเห็นผลทันตา

พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ...เทคนิคการประหยัดเงินแบบ Eco Chic


เทคนิคการประหยัดเงินแบบ Eco Chic



โดยณัฏฐนี สถิตยาธิวัฒน์
ที่ปรึกษา โปรแกรมการพัฒนาเศรษฐกิจ ธุรกิจ และผู้ประกอบการ และที่ปรึกษาโครงการผู้หญิงฉลาดออม ฉลาดใช้

เทคนิคการประหยัดเงินแบบ Eco Chic

การใช้ชีวิตอยู่ในยุคที่เงินทองเป็นของหายาก แถมข้าวปลาอาหารแห้ง น้ำมัน ก็ราคาขึ้นพรวดๆ วิธีที่จะรักษาสถานภาพทางการเงินให้มั่นคงก็คงเป็นการยึดความประหยัด ตัดทอนค่าใช้จ่ายแบบ Eco Chic คือ เก๋ มีสไตล์ ไม่เหมือนใคร ช่วยโลก และรักษาเงินในกระเป๋า หรืออาจมีรายได้เพิ่มแบบไม่รู้ตัว

ก่อนซื้อทุกครั้ง ลองหยุดคิดตั้งคำถามกับตัวเองซักนิดก่อนว่า

? มันจำเป็นกับฉันจริงๆ หรือไม่
? ฉันอยู่ได้ไหม ถ้าไม่มีมัน
? ฉันใช้อย่างอื่นแทนมันได้หรือไม่
? ฉันไม่ต้องซื้อ แต่ใช้วิธีหยิบยืม หรือทำมันเองได้หรือไม่

ถ้าคุณยังรู้สึกไม่แน่ใจ ลองใช้เวลากลับไปตัดสินใจที่บ้าน อย่าตกเป็นเหยื่อของคนขายที่คอยกระตุ้น หรือหว่านล้อมให้คุณเคลิบเคลิ้ม จนไม่ได้คิดถึงประโยชน์ใช้สอย หรือความจำเป็นจริงๆ ของคุณ

ทำกับข้าวทานเองให้บ่อยขึ้น
ลดการกินข้าวนอกบ้าน ก็เป็นวิธีหนึ่งที่จะทำให้คุณประหยัดค่าใช้จ่ายลง แถมยังสะอาด ปลอดภัย ครอบครัวอบอุ่นอีกด้วยนะ

หาความสุขแบบไม่ต้องเสียเงินเยอะ
แทนที่จะไปดูหนัง หรือเดินห้างสรรพสินค้า ลองเปลี่ยนบรรยากาศไปนั่งเล่น หรือถีบจักรยานในสวนสาธารณะกับครอบครัวดูซิ รับรองจะติดใจ

ลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง
ถ้าต้องเดินทางในระยะทางสั้นๆ แทนที่จะขี่รถมอเตอร์ไซด์ ลองเปลี่ยนมาใช้วิธีเดิน ถือเป็นการออกกำลังไปในตัว ทำให้สุขภาพแข็งแรงแบบมีเงินเหลือเก็บอีกต่างหาก

ปลูกผักสวนครัวทานเอง
แทนที่จะต้องไปซื้อผักที่ตลาด ลองปลูกผักสวนครัวที่คุณชอบทาน นอกจากจะปลอดภัยไร้สารเคมียังเป็นความภูมิใจส่วนตัว เผลอๆ อาจสร้างรายได้เสริมให้คุณได้อีกด้วย

Eco Chic Ideas at home
ลองสนุกกับการแต่งบ้านเก๋ๆ จากวัสดุเหลือใช้ในบ้าน เช่นไอเดียหลอดไฟเก่าหรือขวดเป็นแจกันดอกไม้แก้วแบบแขวนสุดบรรเจิด ขวดใส่น้ำยาล้างจานใช้สะดวกไม่เหมือนใครจากขวดที่ใช้แล้ว ที่ตากถุงพลาสติกจากที่ใส่แปรงสีฟันและตะเกียบเก่า โคมไฟทำจากกระป๋องนมเจาะรูสร้างความโรแมนติกให้กับบ้าน ปอกหมอนอิงวินเทจจากผ้าหรือเสื้อตัวเก่า นอกจากจะเป็นการประหยัดอย่างมีสไตล์แล้วยังเป็นช่วยโลกอีกด้วย นำเทรนจริงๆ

“การประหยัด” นั้นไม่ได้น่ากลัว น่าอาย หรือเป็นสิ่งที่ยากเย็นเข็ญใจอย่างที่คิด แค่ลงมือทำ ก็เก๋แล้ว

พูดถึงเรื่องเงินๆ ทองๆ...วางแผนการเงินนั้นสำคัญไฉน?


วางแผนการเงินนั้นสำคัญไฉน?




โดยณัฏฐนี สถิตยาธิวัฒน์ที่ปรึกษา โปรแกรมการพัฒนาเศรษฐกิจ ธุรกิจ และผู้ประกอบการ และที่ปรึกษาโครงการผู้หญิงฉลาดออม ฉลาดใช้



วางแผนการเงินนั้นสำคัญไฉน?


สมัยก่อน คนส่วนใหญ่ทำงานหาเงินมาได้ก็ฝากธนาคาร   เวลาผ่านไปไม่ถึง 10 ปี เงินก็เติบโตขึ้นเป็น 2 เท่า แต่ปัจจุบันนี้เงินที่ฝากโตเป็นสองเท่าคงต้องรอกันเกือบครึ่งชีวิต แสดงให้เห็นว่าการบริหารเงินโดยการฝากธนาคารอย่างเดียวคงไม่เพียงพอแล้ว

สมัยนี้มีสินค้าการเงินใหม่ๆเกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะเป็น พันธบัตรรัฐบาล ตั๋วแลกเงิน หุ้นกู้ กองทุนรวมประเภทต่างๆ ประกันชีวิต ประกันสะสมทรัพย์ ไปจนถึงการลงทุนในหุ้น หรือทองคำ เพื่อเพิ่มผลตอบแทนให้มากกว่าดอกเบี้ยเงินฝาก และ อัตราเงินเฟ้อ

 เพื่อให้แผนการลงทุนเป็นไปอย่างราบรื่นและบรรลุเป้าหมาย ก่อนการลงทุน จึงควรสำรวจตัวเองและวางแผนการเงินให้พร้อมก่อน เริ่มต้นคงต้องมาดูที่รายได้ ภาระค่าใช้จ่าย หรือ หนี้สินก่อน  แนะนำว่าเราควรจะ list ค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนออกมาให้ครอบคลุม แล้วดูว่าเราต้องการให้เหลือไว้เงินออมเดือนละเท่าไหร่  ณ จุดนี้บางท่านอาจจะต้องตัดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นออกเพื่อให้เหลือเงินออมมากขึ้น

หลังจากนั้นเรามาเริ่มบริหารเงินออมกัน โดย แบ่งเงินออมเป็น 3 ส่วน
ส่วนที่  1 กันไว้เป็นเงินสำรองฉุกเฉิน อย่างน้อย 3-6  เท่าของค่าใช้จ่ายแต่ละเดือน จุดประสงค์ของเงินก้อนนี้ เผื่อกรณีตกงาน พักงาน หรือธุรกิจติดขัด เราก็ดึงเงินก้อนนี้ออกมาใช้ได้ โดยไม่เดือดร้อนหรือกระทบเงินก้อนอื่นๆ เนื่องจากเงินก้อนนี้เป็นเงินเพื่อรักษาสภาพคล่องจึงต้องเบิกง่าย ถอนง่าย จึงควรเก็บฝากไว้กับธนาคาร

ส่วนที่ 2 เงินที่เกินจากส่วนแรก ควรจะนำมาลงทุนเพื่อเพิ่มผลตอบแทน ซึ่งก่อนลงทุนควรพิจารณาว่าเงินลงทุนก้อนนี้เรารับความเสี่ยงได้มากแค่ไหน ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าเป้าหมายการใช้เงินก้อนนี้สำคัญแค่ไหน ระยะเวลาที่ต้องการใช้เงินเมื่อไหร่  เช่น เป้าหมายจะดาว์นรถ แต่ต้องรอรถอีก 3 เดือนข้างหน้า ก็อาจจะนำเงินไปซื้อกองทุนรวมตราสารหนี้ ที่มีอายุ 3 เดือนที่มีผลตอบแทนประมาณ 3% :ซึ่งให้ผลตอบแทนดีกว่าฝากออมทรัพย์   ถ้าเป้าหมายนั้นสำคัญมากก็ไม่ควรจะไปลงทุนในสินทรัพย์ที่เสี่ยงมาก

ส่วนที่ 3 คือ ส่วนที่ใช้ปกป้องความมั่งคั่งของเรา จากความเสี่ยงซึ่งเราไม่สามารถทราบล่วงหน้าได้ อันได้แก่ โรคร้ายแรง อุบัติเหตุต่อชีวิตและทรัพย์สิน ซึ่งก่อให้เกิดเสียหายต่อทรัพย์สินและฐานะการเงินเป็นอย่างมาก สินค้าทางการเงินเพียงตัวเดียวที่ใช้โอนย้ายหรือบรรเทาความเสี่ยงได้ คือ ประกัน ไม่ว่าจะเป็นประกันทรัพย์สิน เช่น  ประกันอัคคีภัย อุทกภัย หรือ ประกันชีวิต ประกันสุขภาพ เพราะเมื่อเกิดอะไรขึ้นบริษัทประกันก็จะเป็นผู้จ่ายค่าเสียหายแทนคุณ โดยไม่กระทบกับเป้าหมายทางการเงินส่วนอื่นๆของคุณเลย
การวางแผนการเงินและกระจายเงินเป็นส่วนๆจะช่วยให้เราบริหารการเงินได้อย่างสบายใจและมีประสิทธิภาพมากขึ้นเปรียบเสมือนการจัดระเบียบการเงินรวมถึงการสร้างวินัยในการออมเงินด้วย หยิบก็ง่าย ใช้ก็คล่อง